قابلیت‌های پلتفرم نئو


مقایسه ارز اتریوم با ارز نئو NEO

ارز دیجیتال نئو (NEO)

نئو پروژه‌ای مبتنی بر بلاک چین در کشور چین است که دو توکن بومی به نام های NEO و GAS دارد. این ارز رمزپایه با استفاده از قراردادهای هوشمند اجرا می‌شود و در آینده قصد دارد با اتریوم رقابت کند. با وجود اینکه نئو به سرعت در حال رشد و توسعه است، اما نسبت به سایر ارزهای دیجیتال کیف پول‌های زیادی برای نگهداری توکن های آن وجود ندارد.
نئو ارز دیجیتالی چینی است که روی پلتفرمی شبیه به اتریوم اجرا می‌شود و براساس الگوریتم گواهی اثبات سهام (Proof Of Stake) کار می‌کند. این شبکه دو توکن بومی به نام‌های نئو (NEO) و گس (GAS) دارد که هردو به سادگی قابل معامله هستند. لازم به ذکر است توکن‌های نئو قبلا با نام انت شیرز (Antshares) و گس با نام انت کوینز (Antcoins) شناخته می‌شدند. حال شاید برایتان این سوال پیش آمده باشد که تفاوت بین این دو توکن چیست ؟!

به بیان ساده، NEO ارز دیجیتالِ قابلیت‌های پلتفرم نئو اصلی این پروژه است که برای ساخت برنامه‌های غیرمتمرکز (Dapps) مختلف از آن استفاده می‌شود. حداکثر توکن‌های قابل عرضه نئو 100 میلیون واحد است که 50 میلیون آن به سرمایه‌گذاران اولیه فروخته شد و 50 میلیون باقی مانده نیز در یک قرارداد هوشمند قرار داده شده است. لازم به ذکر است نئو تقسیم سود ندارد.

اما توکن GAS در واقع سوخت شبکه نئو است و وجود آن برای اجرای نئو الزامی است. تاکنون بیش از 10 میلیون گس عرضه شده و حداکثر میزان عرضه آن 100 میلیون واحد است. توکن‌های گس تقسیم سود دارند، به این صورت که به ازای هر توکن نئو که در کیف پول خود ذخیره می‌کنید 0.0003 واحد گس بصورت روزانه به شما تعلق می‌گیرد. پس یعنی با خرید نئو و نگهداری آن در کیف پول شما GAS هم خواهید داشت.

نئو روی قراردادهای هوشمند اجرا می‌شود، اما سیستمی مبتنی بر الگوریتم گواهی اثبات سهام به شکل GAS دارد. به علاوه، این ارز دیجیتال تمامی زبان های برنامه نویسی رایج از جمله پایتون، جاوا و جاوا اسکریپت را در قراردادهای هوشمند پشتیبانی می‌کند در حالی که اتریوم فقط قابلیت برنامه نویسی با زبان انحصاری خود به نام Solidity را دارد. پیشرفت این ارز رمز پایه باعث شد برخی از متخصصین حوزه ارزهای دیجیتال به آن لقب “قاتل اتریوم” و “اتریوم چینی” را بدهند.
در مقایسه با اتریوم که زبان برنامه نویسی مخصوص خود به نام Solidity را دارد، نئو از همه زبان های برنامه نویسی رایج مانند پایتون، جاوا و جاوا اسکریپت در قراردادهای هوشمند پشتیبانی می کند. هدف این است که توسعه دهندگان در سراسر جهان بتوانند اپلیکیشن های کاربردی خود را در بلاک چین NEO برنامه نویسی و اجرا نمایند.

با وجود همه این شباهت ها، تفاوت هایی نیز میان اتریوم و نئو وجود دارد که به شرح جدول زیر است:

ردیفمعیاراتریوم (Ethereum)نئو (NEO)
1سال ساختجولای 2015 میلادیجولای 2016 میلادی
2الگوریتماثبات کار (PoW)(Delegated Byzantine Fault Tolerance (dBFT
3میانگین زمان ساخت بلاک15 ثانیه1 ثانیه
4تعداد تراکنش ها در هر ثانیه (TPS)15 تراکنش1000 تراکنش
5تعداد کل عرضه72 میلیون ETH100 میلیون NEO

علاوه قابلیت‌های پلتفرم نئو بر قابلیت های بیان شده، تیم توسعه دهنده NEO در حال اجرا و توسعه تعدادی پروژه جانبی است که قابلیت های مختلفی را برای اکوسیستم نئو به همراه دارد که برخی از آنها عبارتند از:

NeoVM​

NeoVM یک محیط اجرای قراردادهای هوشمند است که دارای مزایایی همچون امنیت، مقیاس پذیری و همرسانی بالا است. این پلتفرم بسیار سریع راه اندازی می شود و فقط به مقدار کمی از منابع سخت افزاری نیاز دارد. این برنامه به منظور اشکال زدایی و آزمایش قراردادهای هوشمند طراحی شده تا امکان توسعه آسانتر و سریعتر آنها فراهم شود.

NeoFS​

NeoFS اجازه می دهد داده ها با حجم بالا در شبکه تقسیم شده و در سراسر آن توزیع شوند. کاربران می توانند از طریق این سیستم میزان مطمئن بودن فایلها را مشاهده نموده و فایل هایی با قابلیت اطمینان کم را با حداقل هزینه ذخیره و بازیابی کنند. بدیهی است با پرداخت کارمزدهای بالاتر، داده ها را می توان در گره های قابل اطمینان ذخیره سازی کرد.

NeoID​

NeoID برای اولویت بندی مقیاس معاملات و انجام عملیات در شبکه استفاده می شود. در حقیقت NeoID یک استاندارد برای شناسایی کاربران در بلاک چین است. معاملات در مقیاس کوچکتر و قراردادهای هوشمند که دارای NeoID از پیش تعیین شده نیستند، می توانند با پرداخت GAS اضافی برای رسیدن به جلوی صف اولویت تأیید بلوک اقدام کنند.

مزایای ارز دیجیتال NEO​

  • دارایی های دیجیتال : دارایی های سنتی با استفاده از قراردادهای هوشمند به دارایی های دیجیتال غیرمتمرکز تبدیل می شوند.
  • هویت دیجیتال : NEO امکان ایجاد هویت الکترونیکی برای افراد، مشاغل و اشخاص را می دهد تا از طریق سیستم های تأیید هویت چند عاملی شامل تشخیص صدا، اثر انگشت، اس ام اس و تشخیص چهره قابل دسترسی باشد.
  • قراردادهای هوشمند : سیستم قراردادهای هوشمند NEO یک انقلاب در این زمینه است؛ زیرا از زبان های برنامه نویسی رایج که برای 80 درصد از توسعه دهندگان شناخته شده است، پشتیبانی میکند.
  • اپلیکیشن های غیرمتمرکز : با توسعه مداوم ابزارها و تکنیک های جدید، پلتفرم NEO از توسعه برنامه های غیرمتمرکز (DApps) مانند صندوق های هوشمند پشتیبانی خواهد کرد.

قیمت نئو (NEO) از ابتدا تا کنون​

قیمت ارز دیجیتال نئو از سطح 0.18 دلار در سپتامبر 2016 میلادی به ارزش فعلی آن یعنی 12.49 دلار رسید. در این میان قیمت NEO فراز و نشیب های بسیاری را تجربه نمود؛ بطوریکه ژوئن 2018 میلادی حجم بازار NEO تقریباً به رقم 3.5 میلیارد دلار رسید که این مقدار در حال حاضر نزدیک به 881 میلیون دلار است. کارشناسان پیش بینی می کنند اگر چه بازار ارزهای دیجیتال بسیار بی ثبات است، اما احتمالاً قیمت NEO در سال های آتی افزایش یافته و این ارز رمزپایه در میان 10 ارز دیجیتال برتر بازار قرار خواهد گرفت.
بهترین کیف پول‌های موجود در بازار برای نگهداری توکن‌های NEO و GAS را معرفی می‌کنیم. لازم به ذکر است برای فعال کردن کیف پول‌ها باید حداقل 1 NEO در کیف پول خود داشته باشید. لیست بهترین کیف پول‌های ارز دیجیتال نئو به شرح زیر است:

خرید نئو NEO

نئو از پیشوند "νεο-" در یونان باستان، ، به معنی "جدید"، "مدرن" و "جوان" گرفته شده است. باید بگویم ایده استفاده از یک کلمه قدیمی با معنای جوان و نو برای کریپتوکارنسی بسیار جالب و دوست داشتنی است. مانند دروازه ای که احساس گذار از دنیای فیزیکی امروزی به دنیای دیجیتال را به ما می دهد.

وقتی اسم نئو را در اینترنت سرچ می کنید ، اکثرا با واژه هایی مانند "اتریوم چینی" یا "نسخه ی چینی اتریوم" مواجه می شوید اما باید گفت اینچنین نبوده و نئو حرف های بیشتری برای گفتن دارد.

NEO، با نام رسمی Antshares ، به عنوان یک پروژه جامعه محور که تامین مالی آن هم توسط کاربران انجام شده ، در ابتدا با هدف استفاده از تکنولوژی بلاکچین برای دیجیتالی کردن دارایی افراد با استفاده از قراردادهای هوشمند و زبانهای برنامه نویسی رایج، تاسیس شد.

شباهت های بین اتریوم و نئو بسیار واضح اند، هر دوی این شبکه ها پلتفورم های توسعه قراردادهای هوشمند هستند که تلاش می کنند تکنولوژی بلاکچین را برای همگان قابل استفاده کنند.

اما باید گفت نئو از اشتباهات اتریوم درسهای ارزشمندی آموخته و به لطف پیشرفت های تکنولوژیکی مختلف، خودش را تبدیل به برترین پلتفرم جهان در زمینه قراردادهای هوشمند کرده است.

گروه نئو با تاکید بر ارزش کارشان در دنیای پست-بلاکچین چین خود را به عنوان "اقتصاد هوشمند" معرفی کرده اند.

خوب همه ی اینها به چه معناست؟

به طور ساده، آنچه نئو به دنبال اجرای آن می باشد این است که کسب و کارها را قادر به مدیریت قراردادهای هوشمند خود به طور موثر، ایمن و قانونی نماید.

این قضیه خود ما را به دو موضوع جداگانه می رساند: دارایی های هوشمند و قراردادهای هوشمند. در این قسمت در مورد این گزینه ها زیاد وارد جزئیات نمی شویم، اما فقط بدانید که یک دارایی هوشمند می تواند به عنوان یک دارایی قابل برنامه ریزی که در قالب داده های الکترونیکی وجود دارد، توصیف شود. این دارایی ها شامل هر چیز باارزشی مثل سهام یک شرکت یا سند یک خانه و امتیازهای وفاداری برای کاربران یک خدمت می تواند باشد.

یک قرارداد هوشمند در واقع یک بلاکچین سفارشی است که شما را قادر می سازد تا به صورت خودکار اقدامات خاصی انجام دهید. به عنوان مثال، هنگامی که یک کاربر اینترنت بخواهد چیزی را بصورت آنلاین بخرد، صاحب فروشگاه باید قبل از ارسال جنس مورد نظر از پرداخت هزینه آن توسط شخص اطمینان حاصل کند. با استفاده از یک قرارداد هوشمند، فروشنده میتواند به صورت خودکار آیتم مورد نظر را پس از پرداخت مبلغ توافق شده ارسال کند. این امر نیاز به یک شرکت پرداخت واسطه (مانند Paypal) و متعاقبا کارمزد 2.6٪ که Paypal برای هر تراکنش می گیرد را نیز حذف می کند.

با استفاده از فن آوری بلاکچین، دارایی های هوشمند و قراردادهای هوشمند می توانند غیر متمرکز، شفاف و بدون واسطه شوند.

نکته ی دیگری که باید به آن اشاره شود، استفاده ی نئو از هویت دیجیتال است. به این معنی که وقتی قراردادهای هوشمند اجرا می شوند، افراد هویت خود را با دارایی های هوشمند مرتبط می کنند. اگر چه تا حدودی، هویت دیجیتال بر خلاف آنچه بلاکچین سعی در رسیدن به آن دارد می باشد ، مزایای مختلفی از جمله افزایش انطباق و توانایی اضافه کردن اقدامات امنیتی مانند تشخیص چهره، صدا، SMS و دیگر ابزارهای احراز هویت نیز دارد.

تیم نئو

تیم نئو از متخصصان بلاکچینی از سراسر جهان بهره می برد. بنیانگذار این پلتفورم Da Hongfei است. او از سال 2011 شروه به فعالیت در دنیای کریپتوکارنسی ها کرده و قبل از تاسیس NEO در پروژه های متعددی کار کرده است.

Erik zhang و Li Jianying توسعه دهندگان اصلی و متخصصین تکنولوژی در این پروژه هستند و تونی تائو (Tony Tao ) مدیرعامل و سرمایه گذار اصلی نئو می باشد.

نئو تیم توسعه ی بسیار قابل اعتماد و فعالی متشکل از توسعه دهندگان داخلی و سایر توسعه دهندگان شخص ثالث مانند City of Zion، NEOtracker و PeterLinX دارد. یکی از نقاط قوت نئو، جامعه بزرگ توسعه دهندگان شخص ثالث این پروژه است. به گفته Hangfei تیم داخلی نئو بر روی توسعه این پلتفرم تمرکز خواهد داشت، در حالی که توسعه برنامه های DAPP (برنامه های غیر متمرکز) توسط کاربران و جامعه ی توسعه دهندگان انجام خواد گرفت.

به طور کلی، نئو حدود شش برنامه نویس تمام وقت مقیم شانگهای داشته و تعداد زیادی نیز توسعه دهنده داوطلب با کدها و ایده های بسیار در جامعه ی خود دارد. ممکن است ده نفر در نگاه اول تعداد کمی به نظر برسد اما به یاد داشته باشید بیتکوین با آن همه عظمت تنها حدود 15 توسعه دهنده اصلی دارد.

رقبا و چالش ها

در حال حاضر در دنیای دیجیتال پلتفورمهای قرارداد هوشمند زیادی در حال توسعه هستند که از میان آنها می توان به QTUM و NEM ، UBIQ و مهمتر از همه اتریوم به عناون معروف ترین پلتفورم قراردادهای هوشمند و دومین ارز دیجیتال بزرگ دنیا اشاره کرد. با توجه به آنچه گفته شد طبیعتا اتریوم مزیت اولین پلتفورم قرارداد هوشمند را نسبت به سایرین دارد و نباید فراموش کرد که اتریوم جامعه ی بسیار قوی و حمایت گری هم دارد که به شدت آن را ساپورت می کند.

وقتی از اریک ژنگ در رابطه با رقابت نئو با اتریوم سوال کردیم گفت نئو حداقل سه مزیت و برتری نسبت به اتریوم دارد و آنها عبارتند از:

قراردادهای هوشمند مورد پسند تر توسط توسعه دهنده

هویت دیجیتال و دارایی دیجیتال برای ادغام راحتتتر با دنیای واقعی

توضیحاتی درباره ی مزایای نئو

همانطور که در دفترچه راهنمای نئو آمده، توسعه دهندگان نئو می توانند پروتوکل های قرارداد هوشمند را با استفاده از زبان های رایج برنامه نویسی مثل جاوا و C# بنویسند. در حالی که اتریوم زبان برنامه نویسی مخصوص خودش را ساخته که توسعه دهندگان باید پیش از شروع ساخت قراردادهای هوشمند آن را بیاموزند.

ماشین مجازی نئو

نئو مکانیزم توافقی مخصوص خود با نام dBFT را ساخته که با مکانیزم اتریوم که از توافق اثبات گواه کار استفاده می کند، تفاوت دارد. علاوه بر سرعت بسیار بالا (در مقایسه با اتریوم که تنها 15 تراکنش در ثانیه را انجام می دهد، این مکانیزم قابلیت اجرای 10000 تراکنش در ثانیه را دارد)، این مکانیزم یک مکانیزم دو وجهی است.

در بخش اول، مانند گواه اثبات کار شما با استفاده از سهم خود قادر به رای دهی خواهید بود برای تعیین اینکه چه کسانی در فرایند توافق شرکت کنند. در بخش دوم گره هایی که با رای گیری انتخاب شده اند در توافقی با استایل BFT شرکت خواهند کرد که دارای مزایای بسیاری از جمله حذف فورک ها، تایید نهایی افزوده و همچنین سهولت تایید می باشد.

یکی از تفاوت های کلیدی بین نئو و رقبایش روشی است که شما برای استفاده از خدمات این پلتفورم پرداخت انجام می دهید.در اتریوم شما برای هر سرویسی که استفاده می کنید یک کارمزدی پرداخت می کنید که این پرداخت ها به صورت بخش های کوچک سکه اتریوم می باشد.

در نئو، شما برای استفاده از سرویس های این شبکه با سکه NEO پرداخت نمی کنید، بلکه با Gas پرداخت انجام می گیرد. برای این کار نئو اینگونه استدلال می کند "شما برای خرید مثلا یک کیلو سیب با سهم اپل (شرکت) پرداخت انجام نمیدهید." بنابراین آنها تصمیم گرفتند این قابلیت ها را از سکه ی خود جدا کنند و برای این منظور GAS به وجود آمد.

در بلاک Genesis که نئو 100000000 سکه اولیه اش را ارائه کرد هیچ توکن GAS ای با آنها ساخته نشد. در عوض، GAS به آرامی و در طول 22 سال تولید خواهد شد و با گذشت زمان، تعداد توکن GAS قابلیت‌های پلتفرم نئو ای که شما در ازای هر NEO می گیرید نیز به نسبت کاهش می یابد. همه دارندگان NEO به عنوان سود سهامشان توکن GAS دریافت خواهند کرد به طوری که طی 22 سال مذکور برای هر یک NEO به شما یک GAS داده می شود. هر چه مقدارNEO شما بیشتر باشد، GAS بیشتری دریافت کنید (در روز). سکه های GAS ای که توسط کاربران استفاده و خرج می شود دوباره به سیستم باز خواهد گشت. هرچه مقدار سکه های خرج شده بیشتر شود سکه های بیشتری بازیافت شده و سهام داران سود بیشتری دریافت می کنند.

نئو خودش قابل خرج کردن نیست چرا که به عنوان یک نوع سهم تعریف شده اما همانطور که گفته شد Gas قابلیت خرج کردن داشته و از آن می توان برای عملیات های پرداخت استفاده کرد.

آیا نئو همان چیزیست که دنبالش می گردید؟

NEO، یا بعبارتی اتریوم شرقی (منظور آسیا)، طی چند سال گذشته گام های بزرگی برداشته و رشد بسیار چشم گیری داشته است. این گروه دارای رهبری قوی، تیم توسعه با تجربه و یک جامعه مقتدر است که از پلتفرم خود حمایت می کنند.

همکاری نئو با مایکروسافت آنها را در یک موقعیت بسیار مطلوب تر قرار داده و استفاده ی این غول دنیای کامپیوتر از نرم افزار نئو این موقعیت را چندین برابر بهتر خواهد کرد.

البته خوب این به این معنی نیست که همه چیز برای NEO مثبت است. آنها رقبای زیادی دارند و با اینکه برخی معتقدند این چیزی نیست که نئو بخواهد از بابت آن نگران باشد، من چنین اعتقادی ندارم.

یک مشکل دیگر درمورد نئو این است که این پلتفورم نقشه ی راه روشنی برای برنامه های آینده خود ندارد تا سرمایه گذاران و کاربران از آن بهره ببرند. این گاهی منجر به از دست دادن سرمایه داران و اعضای جامعه می شود، چرا که اکثرا ترجیح می دهند بدانند در آینده چه خواهد شد. این مسائل در کنار ممنوعیت عرضه اولیه ارزهای دیجیتال در کشور چین ، منجر به حدس و گمانهای زیادی در آینده ی نئو شده است.

با وجود هر آنچه در رابطه با نئو گفته شد، به عنوان کلام آخر باید گفت نئو اساس محکمی دارد و سرمایه اش هم به اندازه ای می باشد که برای چندین سال بدون هیچ مشکلی خود را اداره کند. علاوه بر این مشوق ها و پاداش های این پلتفورم در کنار پتانسیل بسیار بالای آن در بازار همه و همه به این معنی است که وقتی صحبت از سرمایه گذاری در نئو می شود می توان هیجان زده شد.

نام ارز نئو
نام انگلیسی Neo
نماد Neo
تاریخ راه اندازی Sep 2016
آیکن
آدرس سایت https://neo.org
قابلیت استخراج
نوع ارز Coin
تعداد کل 100,000,000
الگوریتم
کیف پول ها
صرافی ها

لقب نئو را اتریوم پیشرفته چینی نامگذاری کرده اند.

LRC یک توکن ERC-20 برای پروتکل لوپرینگ است. هدف این پروتکل تبدیل شدن به یک اکوسیستم ترکیبی است. در میان چیزهای دیگر هدف آن تطبیق سفارش متمرکز با سفارش غیرمتمرکز زنجیره ای نیز هست. LRC‌ از طریق عرضه اولیه کوین ICO در آگوست ۲۰۱۷ راه اندازی شد. دسامبر ۲۰۱۹ شاهد استقرار شبکه اصلی بود. لوپرینگ به دنبال ارائه پاداش به همه شرکت کنندگان در اکوسیستم برای تداوم صرافی غیر متمرکز است. برای جبران مشکلات اصلی صرافی های درون زنجیره ای مانند توان عملیاتی، سرعت و کارمزدهای بالای تراکنش، لوپرینگ تمام محاسبات خارج از زنجیره را انجام می دهد و از Zero-Knowledge‌ برای حفظ معاملات استفاده می کند.

جالب است که بدانید در پلتفرم لوپرینگ توکن LRC به عنوان پاداش برای استفاده صحیح از پلتفرم لوپرینگ در نظر گرفته می شود. به علاوه کاربران پلتفرم لوپرینگ قادر خواهند بود با استیک کردن توکن LRC مقداری از کارمزدهای لوپرینگ را به دست آورند.

اهداف و مزایای LRC چیست؟

Loopring یک پروژه مهیج و پیچیده است زیرا یک پروتکل مبادله غیرمتمرکز و در عین حال خودکار است که بر روی شبکه اتریوم ساخته شده است. این پروژه به کاربران اجازه می‌دهد تا دارایی‌های خود را با امنیت و سهولت بین صرافی‌های مختلف مبادله کنند. Loopring سعی دارد مبادلات غیرمتمرکز را تا حد ممکن امنیت و سرعت بخشد. این کار با استفاده از روش URS (utilizing ring sharding) و تطبیق سفارش انجام‌ می‌شود. در نهایت، کلیه سفارشات توسط خود صرافی انجام می‌شود. به خاطر داشته باشید که Loopring به خودی خود یک صرافی نیست، بلکه فقط یک پروتکل هوشمند است که همه چیز را آسان می‌کند. طبق گفته‌های مسئولین این پروژه، شما به راحتی می‌توانید سقف سفارش خود را لغو کنید، کاهش و یا افزایش دهید. همچنین می‌توانید دارایی‌های دیجیتال خود را پس از ثبت سفارش از کیف پول خود برداشت کنید، هرچند که پس از اطلاع پروتکل، سفارش نهایی شما تحت تاثیر آن، انجام نخواهد شد.

برنامه‌های آینده LRC چیست؟

تیم Loopring در به روزرسانی نقشه راه خود بسیار کند عمل می‌کند. آن‌ها حتی در اجرای ضرب الاجل‌های نقشه راه کندتر هستند. Loopring پروژه‌هایی مانند تولید کیف پول Desktop و موبایل را به موقع به پایان رسانده است، اما در راه اندازی مبادلات dex زمان زیادی صرف شده است. نسخه بتا این پروژه در تاریخ ۲۰ فوریه راه اندازی شد. اهدافی که هنوز در انتظار هستند مبادلات توکن‌های ERC20 و ERC2230 و ایجاد مدل غیرمتمرکز گاورننس با کمک DxDAO است. موفقیت چشم‌گیر اخیر این پروژه حل بهبود الگوریتم‌های Ring-mining است. این الگوریتم‌ها موفقیت قابل توجهی را در ارائه قیمت کمتر، نقدینگی بسیار زیاد و عملکرد صحیح مبادلات فراهم می‌کنند.

معرفی پلتفرم لوپرینگ Loopring

لوپرینگ را می توان به عنوان یکی از پروژه های لایه 2 اتریوم معرفی نمود و این پلتفرم یک صرافی غیرمتمرکز است. پلتفرم لوپرینگ مبتنی بر شبکه اتریوم می باشد که بر روی ZKRollup پیاده سازی شده است. این پلتفرم کاربران را قادر می سازد تا از معاملات بهبود یافته و با کارمزد پایین بهره ببرند. همانطور که گفتیم لوپرینگ یک پروتکل Zk-Rollup است. این سیستم قراردادهای هوشمند اتریوم و مدارهای Zk را برای ساخت DEX و AMM ایمن و مقیاس پذیر ترکیب می کند. Zk-Rollup اولین پروتکلی بود که در شبکه اتریوم مستقر شد و آغاز دوره مقیاس بندی لایه ۲ بود. آخرین نسخه راه اندازی شده Loopring 3.8 است که یک راه حل کارآمد و ایمن برای پروتکل های غیرمتمرکز است. این پروتکل از ریلِی لوپرینگ برای اجرای Zk-Rollup استفاده می کند. ریلِی لوپرینگ درخت مرکل خارج از زنجیره را مدیریت می کند بلاک هایی را ایجاد می نماید و داده های شبکه اتریوم را جمع آوری می کند. علاوه بر این پروتکل لوپرینگ به هر کسی اجازه می دهد تا Zk-Rollup و محصولات خود را بسازد و اجرا کند. ریلِی لوپرینگ در حال سرویس دهی به لایه ۲ لوپرینگ است. به این ترتیب توسعه دهند گان و کاربران می توانند از API ریلِی لوپرینگ برای تراکنش های پر سرعت در اتریوم بدون پرداخت هزینه گس استفاده کنند.

خرید لوپرینگ از صرافی XDGBIT

صرافی ایرانی xdgbit.comیکی از معتبرترین صرافی های ارز دیجیتال در ایران است که تنوع بسیار بالایی از ارزها را ارائه میدهد

معرفی کلی ارز دیجیتال NEO

در دنیایی که به سرعت همه چیز دیجیتالی و آنلاین می شود؛ مسلما ارز به سمت دیجیتالی شدن پیش می رود. ارزهای دیجیتال چندی است که صحبت بسیاری از محافل شده است. تا کنون ارزهای بسیاری معرفی شده و توسعه یافته اند که با گذشت زمان، به سود افتاده اند و سرمایه گذاران آن سودی خوبی کرده اند. ارز دیجیتال NEO یکی از ارزهایی است که طرفداران خاص خود را دارد و سهم قابل توجهی را در بازار جهانی به خود اختصاص داده است. در این مقاله راجع به ارز مزبور به تفصیل خواهیم پرداخت.

در ادامه به بررسی معرفی کلی ارز دیجیتال NEO، آرن کریپتو مجموعه ای با سابقه در حوزه ی رمز ارزها، چگونگی کارکرد ارز دیجیتال نئو، کیف پول مناسب برای ارزهای دیجیتال و سهم بازار جهانی ارز دیجیتال نئو می پردازیم. با ما همراه باشید.

همان طور که احتمالا می دانید؛ فعالیت رمز ارزها و ارز دیجیتال بر اساس یک سری بلاک چین ها می باشد. ارز دیجیتال NEO نیز یک بلاک چین متن باز است. این ارز دیجیتال در آگوست 2016 معادل مرداد ماه 1395 به واسطه ی عرضه ی اولیه ی سکه – ICO دو قسمتی وارد بازار شد. نئو در ابتدا با نام انت شیرز (Ant Shares ) شهرت داشت. طراحی و عرضه ی ارز دیجیتال نئو محصول یک شرکت چینی به نام آن چین (On Chain ) می باشد. مدیر عامل شرکت مزبور آقای دا هونگ فی (Da Hong fi) و مدیر ارشد اجرایی آن آقای اریک ژانگ (Erik Zhang) هستند. سازندگان نئو، این ارز را به عنوان شبکه ای برای اقتصاد هوشمند معرفی می کنند. تعریف اقتصاد هوشمند از دید آن ها، وحدت دارایی های دیجیتال، هویت دیجیتال و قراردادهای هوشمند می باشد. بسیاری از فعالان ارز دیجیتال، ارز نئو بسیار شبیه به اتریوم می دانند. علت این تشابه بسیار منطقی است چرا که هر دوی این ارزها، بستری برای گسترش قراردادهای هوشمند و اپلیکیشن قابلیت‌های پلتفرم نئو قابلیت‌های پلتفرم نئو های غیر متمرکز هستند. توسعه دهندگان می توانند با استفاده از این ارزها، توکن اختصاصی خود را ایجاد نمایند. اما این دو پلتفرم دارای تفاوت هایی نیز هستند که به موارد استفاده از آن ها باز می گردد. در واقع هدف و مقصد اتریوم این است که اینترنتی جهانی تر، آزادتر و قابل اعتمادتر ایجاد کند. در حالی که فعالیت نئو در راستای این هدف است که با استفاده از فناوری بلاک چین ها، زیر نظر مقررات دولت ها و با تکیه بر زیرساخت های موجود، اقتصاد نوین و هوشمندی را بر اساس دارایی های دیجیتال بنیان گذاری کند.

معرفی کلی ارز دیجیتال NEO

چگونگی کارکرد ارز دیجیتال نئو

همان طور که پیشتر بیان کردیم؛ هدف ارز دیجیتال NEO، ساخت و ایجاد یک اقتصاد هوشمند با استفاده از دارایی های دیجیتال، هویت دیجیتال و قراردادهای هوشمند می باشد. در این قسمت به بررسی و بیان تمام قسمت های ارز نئو و نحوه ی کار با آن می پردازیم. به طور کلی پلتفرم نئو دارای دو توکن اصلی به نام های NEO و GAS می باشد.

توکن NEO (حق رای دادن): در واقع همان طور که از عنوان مشخص است؛ دارندگان این توکن حق دارند نسبت به تغییرات شبکه رای دهند. به عبارتی این توکن بیان کننده ی حق مدیریت شبک می باشد. به طور کلی و در مجموع 100 میلیون توکن نئو در کره ی خاکی وجود دارد که کوچک ترین آن ها یک NEO می باشد. لازم به ذکر است که توکن های نئو تقسیم پذیر نیستند و یک توکن NEO برابر است با یک حق رای در شبکه ی نئو، نه کمتر و نه بیشتر. تمام موجودی NEO توسط اولین بلاک یک شبکه ی بلاک چینی به نام بلاک جنسیس ایجاد شده است. نیمی از توکن ها در ICO و نیم دیگر در شورای نئو نگهداری می شوند. برای توزیع توکن های نام برده شده برنامه ای در نظر گرفته شده است که شرح به صورت زیر می باشد:

الف) 10 درصد کل موجودی معادل 10 میلیون توکن برای ایجاد انگیزش توسعه دهندگان و اعضای شورای نئو استفاده می شود.

ب) 10 درصد دیگر کل موجودی برابر با 10 میلیون توکن برای انگیزش توسعه دهندگان اکوسیستم نئو استفاده خواهد شد.

ج) 15 درصد کل موجودی معادل 15 میلیون توکن، برای سرمایه گذاری در دیگر پروژه های بلاک چین که متعلق به اعضای شورای نئو است؛ مورد استفاده قرار می گیرد.

د) 15 درصد دیگر از کل موجودی برابر با 15 میلیون توکن، برای به اصطلاح روز مبادا (اتفاقات احتمالی آینده) نگهداری و ذخیره می شود.

با این گزارش می توان به این نتیجه رسید که استفاده ی سالانه از NEO نباید بیش از 15 میلیون توکن باشد.

سوخت رسانی به شبکه ی NEO (GAS): توکن گس (GAS) بیان کننده ی حق استفاده از سبک می باشد. در واقع نئوف گس را به عنوان هزینه ی استفاده از شبکه و روشی برای جلوگیری از اسپم ها بیان می کند. گفتیم که توکن نئو را نمی توان تقسیم کرد؛ در حالی توکن گس را می توان تقسیم نمود. هم چنین حداقل واحد این توکن برابر با 0 می باشد. این توکن با هر بلاک جدید اضافه شده به بلاک چین نئو تولید می شود. به عبارتی شبکه ی شروع توکن گس با صفر GAS شروع می شود و سپس به ازای هر بلاک اضافه شده، 8 واحد گس تولید می شود. تعداد توکن گس تولید شده در هر بلاک مانند هاوینگ بیت کوین، سالانه یک واحد کاهش می یابد. به بیانی دقیق تر می توان گفت در هر دو میلیون بلاک، کاهش یک واحدی عرضه ی گس را به ازای هر بلاک شاهد خواهیم بود. در واقع دارندگان توکن های نئو تا زمانی که کلیدهای اختصاصی خود را در اختیار داشته باشند؛ می توانند گس را با نرخی ثابت و بر اساس مقدار توکن های متعلق به آن، کسب نمایند. بر اساس آمار به دست آمده از وب سایت com که به نوعی ماشین حساب توکن GAS محسوب می شود (در سال 2020)؛ با در اختیار داشتن 1000 توکن نئو، امکان درآمد 250 دلاری به صورت سالانه در قالب توکن گس گزارش شده بود. شاید برای شما این سوال به وجود بیاید که این پاداش ها و سودها از چه طریقی به دست می آیند؟ باید به عرضتان برسانیم که این پاداش ها از شرکت های دریافت کننده ی خدمات NEO به دست می آید. از آن جایی که تعداد کل توکن گس های موجود محدود است (حدود 100 میلیون توکن)؛ پس از این که تمامی این توکن ها توزیع شد پاداش نیز متوقف خواهد شد.

آشنایی با نئو

نئو, ارز دیجیتال, نئو, رمز ارز

نئو یا همان ارز دیجیتال (ant share) یک پلتفرم متن باز مبتنی بر تکنولوژی بلاک چین است.

توسط Eric Zhan و Da Hongfei سال 2014 میلادی در کشور چین ایجاد شد و سپس در ماه ژوئن 2017 به NEO تغییر نام داد.

NEO در صدد اتماسیون مدیریت دارایی های دیجیتال با استفاده از قرارداد های هوشمند بوده

با هدف نهایی ایجاد یک سیستم اقتصادی هوشمند مبتنی بر شبکه توزیع شده (Distributed Network) ایجاد شده است.

دا هونگفی - یکی از موسسان ارز نئو NEO

Da Hongfei موسس نئو NEO

اریک ژان، یکی از موسسان ارز نئو NEO

Eric Zhan موسس نئو NEO

معرفی

شبکه نئو از بین تعداد از گره های تایید شده مرکزی (قابلیت‌های پلتفرم نئو DBFT) بهره می برد میتواند تا 10,000 تراکنش در ثانیه (TPS) را پشتیبانی کند.

تحمل خطای بیزانس یک مساله فرضی است که در آن 9 ژنرال سعی میکنند با پیروی از رای اکثریت، تصمیم گیری کنند که چگونه به یک شهر حمله کنند.

ارز محلی بلاک چین نئو با نماد اختصاری NEO نمایش داده میشود. NEO یک توکن غیر قابل تقسیم است که توکن های GAS را تولید می کند. توکن های GAS یک دارایی جداگانه در شبکه هستند که میتوان از آنها برای پرداخت هزینه معاملات استفاده کرد.

در حقیقت GAS به عنوان سوخت پلتفرم NEO محسوب می شود؛ یعنی جهت پرداخت کارمزد محاسبات یا توسعه قرارداد های هوشمند در شبکه از آن استفاده می شود. نرخ تورم GAS با یک الگوریتم نیمه عمر کنترل می شود که 100 میلیون GAS را طی حدود 22 سال آزاد میکند. در در بلاک اولیه (Genesis Block) تعداد 100 عدد NEO ایجاد شد.

50 میلیون NEO به سرمایه گذاران اولیه فروخته شد و 50 میلیون باقی مانده نیز در قابلیت‌های پلتفرم نئو یک قرارداد هوشمند قرار داده شد. طبق این قرارداد هوشمند هر ساله 15 میلیون NEO آزاد می شود که توسط تیم توسعه دهنده نئو برای تامین اعتبار اهداف بلند مدت استفاده می شود.

تاریخچه پیدایش نئو

سال 2014 میلادی ایجاد پلتفرم انت شیرز (Antshares)

سال 2015 میلادی – راه اندازی شبکه آزمایشی (TestNet) انتشار مقاله سفید (قابلیت‌های پلتفرم نئو Whitepaper)

سال 2016 میلادی – انتشار مکانیسم اجماع dBFT برای پلتفرم Ant shares / راه اندازی شبکه اصلی انت شیرز (MainNet)

سال 2017 میلادی – تغییر ant shares به NEO / توسعه استاندارد توکن NEP-5 / انتشار اولین توکن نام NEP-5 توسط Red Pulse

سال 2018 میلادی – شروع عدم تمرکز شبکه / شروع توسعه برای NEO نسخه 3.0

مقایسه ارز های نئو NEO و اتریوم

مقایسه ارز اتریوم با ارز نئو NEO

تفاوت نئو (NEO) و اتریوم (ETH)

محبوبیت NEO به دلیلی شباهات آن به محیط قرارداد های هوشمند اتریوم (Ethereum) به طور پیوسته در حال افزایش است.

قابلیت قرارداد های هوشمند کاربران پلتفرم NEO اجازه می دهد به صورت خودکار به ذخیره سازی و تبادل دارایی های دیجیتال خود بپردازند.
در مقایسه با اتریوم که زبان برنامه نویسی مخصوص خود به نام solidity را دارد از همه زبان های برنامه نویسی رایج مانند پایتون، جاوا و جاوا اسکریپت در قراردادهای هوشمند پشتیبانی می کند.

هدف این است که توسعه دهندگان در سراسر جهان بتوانند اپلیکیشن های کاربردی خود را در بلاک چین NEO برنامه نویسی و اجرا نمایند.

با وجود همه این شباهت ها، تفاوت هایی نیز میان اتریوم و نئو وجود دارد که به شرح جدول زیر است:

ردیفمعیاراتریوم (Ethereum) نئو (NEO)
1 ساختجولای 2015 میلادیجولای 2016 میلادی
2الگوریتماثبات کار (POW) تحمل خطای بیزانس
3میانگین زمان ساخت بلاک ثانیه 15 ثانیه 1
4تعداد تراکنش ها در TPS هر ثانیهتراکنش 15 تراکنش 1000
5تعداد کل عرضه72 میلیون ETH 100 میلیون NEO
مقاسیه تفاوت های ارز نئو NEO و اتریوم

پروتوکل DBFT چگونه کار میکند؟

یک مکانیسم اجماع در بلاک چین بوده که توسط ارز NEO رمزنگاری شده

در اصل با روشی مشابه سیستم مدیریتی یک کشور و داشتن شهروندان و نمایندگان و سخنرانان برای اطمینان از عملکرد کشور (شبکه) کار میکند.

این پروتکل با استفاده از یک سیستم رای دهی برای انتخاب نمایندگان و سخنرانان به اثبات سهام (POS) نزدیکتر است.

اجزای اصلی پروتکل DBFT عبارتند از:

  1. شهروندان Citizens در حقیقت دارندگان توکن های NEO و گره های معمولی شبکه هستند
  2. نمایندگان Delegates در حقیقت گره های حسابداری شبکه هستند
  3. سخنگو Speaker در حقیقت یکی از نمایندگان است که به صورت تصادقی انتخاب می شود

قابلیت های پلتفرم NEO:

NeoVM:

محیط اجرای قرارداد هوشمندی است که دارای مزایایی مانند امنیت، مقیاس پذیری و همرسانی بالا است.

این پلتفرم بسیار سریع راه اندازی می شود و فقط به مقدار کمی از منابع سخت افزاری نیاز دارد.

این برنامه به منظور اشکال زدایی و آزمایش قرارداد های هوشمند طراحی شده تا امکان توسعه آسانتر و سریعتر آنها فراهم شود.

NeoFS:

اجازه میدهد داده با حجم بالا در شبکه تقسیم شده و در سراسر آن توزیع شوند.

کاربران میتوانند از طریق این سیستم میزان مطمئن فایلها را مشاهده نموده و فایل هایی با قابلیت اطمانان کم را با حداقل قابلیت‌های پلتفرم نئو هزینه ذهیره و بازیابی کنند.

بدیهی است با پرداخت کارمزد های بالاتر، داده ها را میتوان در گره های قابل اطمینان ذخیره سازی کرد.

NeoID:

یک NeoID برای اولویت بندی مقیاس معاملات و انجام عملیات در شبکه استفاده میشود.

در حقیقت استاندارد برای شناسایی کاربران در بلاک چین است.

معاملات در مقیاس کوچکتر و قرارداد های هوشمند که دارای اضافی برای رسیده به جلو صف اولویت تایید GAS از پیش تعیین شده نیستند

میتوانند با پرداخت بلوک NeoID اقدام کنند.

بد نیست نگاهی به این مطلب نیز بیندازید

مزایای ارز دیجیتال NEO

دارایی های دیجیتال:

دارایی های سنتی با استفاده از قرارداد های هوشمند به دارایی های دیجیتال غیر متمرکز تبدیل میشوند

هویت دیجیتال:

NEO مکان ایجاد هویت الکترونیکی برای افراد، مشاغل و اشخاص را می دهد تا از طریق سیستم های هویت چند عاملی شامل تشخیص صدا، اثر انگشت، اس ام اس و تشخیص چهره قابل دسترسی باشد.

سیستم قرارداد های هوشمند:

قرارداد های هوشمند NEO یک انقلاب در ای زمینه است؛ زیرا از زبان های برنامه نویسی رایج که برای 80 درصد از توسعه دهندگان شناخته شده است، پشتیبانی میکند

اپلیکیشن های غیرمتمرکز:

با توسعه مداوم ابزار ها و تکنین های جدید، پلتفرم NEO از توسعه برنامه های غیر متمرکز (Dapps) ماننده صندوق های هوشمند پشتیبانی خواهد کرد.

قیمت نئو از ابتدا تا ۲۰۱۹

قیمت ارز دیحیتال نئو از سطح ۰٫۱۸ دلار در سپتامبر ۲۰۱۶ میلادی به ارزش فعلی آن یعنی ۱۲٫۴۶ دلار رسید. در این میان قیمت NEO فراز و نشیب های بسیاری را تجربه نمود؛ بطوریکه ژوئن ۲۰۱۸ میلادی حجم بازار تقریبا به رقم ۳٫۵ میلیارد دلار رسید که این مقدار در حال حاضر نزدیک به ۸۸۱ میلیون دلار است. کارشناسان پیش بینی میکنند اگر چه بازار ارز های دیجیتال بسیار بی ثبات است، اما احتمالا قیمت NEO در سال های آتی افزایش یافته و این ارز رمزپایه در میان ۱۰ ارز دیجیتال برتر بازار قرار خواهد گرفت

در نمودار زیرمیتوانید قیمت NEO را از تاریخ ۹ سپتامبر ۲۰۱۶ تا کنون مشاهده نمایید.

نمودار تغییرات قیمت نئو NEO از سال 2018 تا 2020

نمودار تغییرات قیمت نئو (NEO) از 2018 تا 2020

نمودار تغییرات قیمت نئو NEO از 2019 تا 2020

تغییرات قیمت نئو (NEO) از 2019 تا 2020



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.