روش سرمایه‌گذاری مستقیم


سرمایه گذاری مستقیم و غیر مستقیم چیست؟

این روز‌ها افراد برای سرمایه گذاری به دنبال بازار‌های مختلف هستند؛ از بورس تا بانک، گزینه ‌های مختلفی پیش روی افراد است. سرمایه گذاری نیز به دو روش مستقیم یا به صورت غیر مستقیم امکان پذیر است و هر شخص برای مدیریت سرمایه خود قبل از سرمایه گذاری باید شرایط کار و هم چنین شرایط خود را برای انتخاب انواع روش های سرمایه گذاری بسنجد. فاکتور های بسیار زیادی برای سنجیدن این شرایط وجود دارد از جمله این فاکتور ها عبارت است از میزان اطلاعاتی که فرد از بورس دارد، فرد چقدر توان ریسک کردن دارد، در چه مدت زمانی می تواند به تحلیل و بررسی بپردازد هم چنین مهارت فرد در خرید و فروش سهام و میزان مهارتی که در سرمایه گذاری دارد چقدر است.

بعد از این که فرد تصمیم گرفت و فاکتور های خود را سنجش کرد باید روش خود را در سرمایه گذاری برای مدیریت سرمایه خود مشخص کند. اگر برای ورود به بورس بین انتخاب این دو روش مردد هستید می توانید مزایا و معایب سرمایه گذاری مستقیم و غیرمستقیم را بررسی کنید و بعد تصمیم بگیرید. همچنین از طریق وب سایت دکه میتوانید آموزش های لازم را در این زمینه بگذرانید و یا مشاوره دریافت نمایید.

سرمایه گذاری مستقیم چیست

هدف سرمایه گذاری مستقیم، به دست آوردن کنترل کافی یک شرکت است تا بتوان بر تصمیمات آینده کنترل و اثرگذاری داشت. این کار می ‌تواند با اکتساب سهم اکثریت یا اکتساب سهم قابل توجه اقلیت به دست آید. سرمایه گذاری های مستقیم می ‌توانند شامل مشارکت در مدیریت، سرمایه گذاری مشترک یا به اشتراک گذاشتن تکنولوژی و یا مهارت‌ها باشد. درواقع در این روش شما شخصاً اقدام به خرید و فروش سهام می نمایید. این کار به دلیل ماهیت نوسانی بورس نیاز به مهارت بالایی دارد؛ بنابراین در وهله اول شما برای سرمایه گذاری مستقیم در بورس باید به اندازه کافی از مهارت سرمایه گذاری در بورس و همچنین دانش مالی کافی برخوردار باشید. در غیر این صورت امکان ضرر کردن شما بالا می رود. پس سرمایه گذاری مستقیم برای افرادی مناسب است که از اطلاعات مالی و مهارت کافی برای این کار برخوردار هستند. سرمایه گذاری مستقیم ویژگی های بسیاری دارد که به چند مورد آن اشاره می‌کنیم. در این روش سرمایه گذار شخصاً وارد معاملات بورس و خرید و فروش سهام می شود- نیاز به روحیه ریسک پذیری دارد- نیازمند دانش و تجربه کافی در مورد بازار است.

سرمایه گذاری غیر مستقیم چیست

در سرمایه گذاری غیر مستقیم، سرمایه گذار اختیار سرمایه‌ اش را به نهاد دیگری واگذار می ‌کند تا از طرف او وارد بازار سرمایه شود. این روش سرمایه ‌گذاری مناسب کسانی است که دانش کافی از بازارهای روش سرمایه‌گذاری مستقیم مالی ندارند یا نمی ‌توانند وقت کافی را برای مدیریت سرمایه‌ خود بگذارند و یا قدرت ریسک پذیری بسیار پایینی دارند و ترجیح می‌دهند از طریق یک روش مطمئن وارد بازار معاملات بورسی شوند. صندوق های سرمایه گذاری یکی از روش های غیرمستقیم در سرمایه گذاری در بورس است. در واقع صندوق های سرمایه گذاری نهادهای مالی هستند که به منظور مدیریت حرفه ‌ای سرمایه‌ گذاران، با مجوز سازمان بورس و اوراق بهادار، تأسیس شده اند و تحت نظارت آن سازمان فعالیت می کنند.

تفاوت سرمایه گذاری مستقیم و غیر مستقیم

سرمایه ‌گذاری در بازار سرمایه می ‌تواند به روش‌‌های مستقیم و غیرمستقیم یا ترکیبی از آن‌ها انجام شود. در روش مستقیم تمامی امور مربوط به سرمایه ‌گذاری توسط شخص سرمایه ‌گذار انجام می‌ شود. در این روش نیاز است که سرمایه ‌گذار کد بورسی و کد معاملاتی را دریافت کرده و به دنبال آن با استفاده از روش‌هایی مانند تحلیل تکنیکال و تحلیل بنیادی، سهام و سایر اوراق بهادار ارزنده را شناسایی و خریداری کند. روش دیگر سرمایه‌ گذاری غیرمستقیم است که در این روش، سرمایه ‌گذار سرمایه را در اختیار افراد متخصص قرار داده و آن‌ها به نیابت از وی در بازار سرمایه فعالیت می‌کنند.

عملاً در این شیوه، سرمایه در اختیار گروهی از متخصصین خبره بازار سرمایه قرار می ‌گیرد و آن‌ها با هدف کسب درآمد برای خود و نیز کسب سود برای سرمایه‌ گذار، اقدام به معامله و فعالیت در بازار اوراق بهادار می ‌کنند. سرمایه گذاری در بازار سرمایه مستلزم کسب مهارت های لازم و صرف وقت است. چنانچه تمایل به کسب بازدهی در بازار سرمایه را داشته اما تخصص و زمان کافی برای این کار را در اختیار ندارید می توانید از خدمات مدیریت سرمایه گذاری بهره برده و به صورت غیر مستقیم در این بازار سرمایه گذاری نمایید.

بهترین ربات سرخطی بورس - معرفی بهترین ربات سرخطی بورس

معرفی بهترین ربات سرخطی بورس

معرفی بهترین ربات و نرم افزار سرخطی بورس تضمینی امروز در پردازش اطلاعات مالی دکه قصد داریم یکی از بهترین […]

تفاوت ربات سرخطی با سفارش دستی در بورس

تفاوت ربات سرخطی با سفارش دستی در بورس امروز قصد دارم در پردازش اطلاعات مالی دکه توضیح بدم تفاوت نرم […]

سرخط زدن یا سرخطی بورس چیست؟ (توضیح کامل)

سرخط زدن یا سرخطی بورس چیست؟ (توضیح کامل) امروز در این مقاله قصد داریم برای شما بیان کنیم بهترین روش […]

نقش نهاد مالی تخصصی در جذب سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در بخش فرهنگ: مطالعه موردی سینمایِ فرانسه

امروزه صنایع فرهنگی به‌عنوان یک بخش پیشران در رشد اقتصادی، اشتغال و تجارت شناخته می‌شود. به همین دلیل، سرمایه‌گذاری و هدایت منابع مالی به حوزه‌ فرهنگ اهمیت بالایی به ویژه برای کشورهای درحال‏توسعه دارد. صنعت سینما به دلیل زنجیره طولانی تولید -از خلق یک فیلم تا تماشای آن توسط مصرف‌کننده- نیازمند سرمایه‌گذاری‌های کلان و به‌کارگیری تعداد زیادی افراد متخصص است. فرانسه به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین و موفق‏ترین تولیدکنندگان فیلم در جهان با سابقه‌ی حمایت دولتی است که به جهت شیوه‌های متنوع و مختلف آن کشور در تأمین مالی سینما در راستای حفظ سینمای ملی و دفاع از تنوع فرهنگی بسیار مورد توجه است. هدف مقاله حاضر، بررسی تأثیر نهاد مالی تخصصی بر جذب سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در بخش فرهنگ است که این مهم با مطالعه نهاد مالی تخصصی سینما در کشور فرانسه (سوفیکا) طی دوره 2016-1987و استفاده از روش خودتوضیحی با وقفه‏های توزیعی (ARDL) انجام می‏گیرد. نتایج نشان می‌دهد که در بلندمدت میزان حمایت نهاد مالی تخصصی در ساخت فیلم، تأثیر مثبت و معنی‌داری بر جذب سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در سینما داشته است. همچنین، میزان ورودی به سالن سینما و متغیرهای روش سرمایه‌گذاری مستقیم کلان اقتصادی از جمله حقوق مالکیت فکری و توسعه مالی، تأثیر مثبت و معنی‌داری بر جذب سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی سینما داشته‌ و در مقابل، متغیرهای کلان اندازه دولت و نرخ ارز دارای تأثیر منفی و معنی‌داری بر جذب سرمایه‏های خارجی در این بخش بوده‏اند.

کلیدواژه‌ها

  • اقتصاد فرهنگ
  • نهاد مالی تخصصی
  • سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی
  • صنایع خلاق
  • توسعه مالی

عنوان مقاله [English]

The Role of Specialized Financial Institutes in Foreign Direct Investment in Cultural Sector: Case of France Cinema

نویسندگان [English]

  • Hesaneh Hosseinian 1
  • Seyyed Mohammad Hoseini 2
  • Mehdi Hajamini 3

1 Master student in Economics of Arts & Culture. Faculty of Arts & Islamic Architecture. Imam Reza International University, Mashhad, Iran

2 Assistant Professor, Islamic Sciences and Culture Academy, Mashhad, Iran

3 Assistant Professor, Department of Economics, Yazd University, Yazd, Iran

چکیده [English]

Today, cultural industries are known as a leading sector in economic growth, employment, and trading. Therefore, financing and investing in cultural industries are specifically important for developing countries. Due to its long production chain from creating a movie to its screening, the film industry requires a great amount of investments and a large number of professionals. France is one of the major and most successful countries in the film industry with a history of governmental support. In addition, France's film industry is an interesting case due to using a variety of financing methods to improve national cinema and cultural diversity. In this regard, the present paper investigates the effect of specialized financial institutes (SOFICA) on foreign direct investment in the cultural sector of France using the auto-regressive distributed lag (ARDL) method for the time of period 1987-2016. The results indicate that specialized financial institutes has a significant and positive effect on FDI in the film industry. In addition, the movie theater attendance, intellectual property, and financial development positively influence attracting FDI in the France's film industry; while government size and exchange rate have a significant and negative and effect.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Cultural Economics
  • Development Bank
  • Foreign Direct Investment
  • Creative Industries
  • Financial Development
مراجع

اکبرپور، علیرضا (1392) صنعتی‌سازی سینمای ایران: پژوهشی جامع پیرامون آسیب‏شناسی سینمای ایران، تهران: مؤسسه جمال هنر.

اندرس، والتر (1386) اقتصادسنجی سری زمانی با رویکردهای کاربردی، ترجمۀ مهدی صادقی و سعید شوال‏پور، جلد دوم، تهران: انتشارات دانشگاه امام صادق (ع).

حسین‌نژاد، محمدعلی و تقی‌پور، ایرج (1390) «گفت‏و‏شنود دربارۀ اقتصاد سینمای ایران»، فصلنامه سینمایی فارابی، 66، 102 ـ 93.

دادگو، محمدمهدی (1370) نکاتی پیرامون اقتصاد سینمای ایران، تهران: انتشارات فیلم‌خانۀ ملی ایران، با همکاری دفتر پژوهش‌های فرهنگی.

عبداللهیان، حمید و تقی‏زادگان، معصومه (1390) «تحلیلی بر جریان‌های تولید فیلم در سینمای ایران: منازعه نهادهای قدرت در میدان تولید سینمای ایران در دهۀ 1360 و 1370»، فصلنامۀ مطالعات فرهنگی و ارتباطات، 25، 203 ـ 231.

فکوهی، ناصر (1379) از فرهنگ تا توسعه: مقالاتی در زمینۀ توسعه سیاسی، اجتماعی و اقتصادی. تهران: انتشارات فردوس.

گنجی، محمد و حیدریان، امین (1393) سرمایه فرهنگی و اقتصاد فرهنگ (با تأکید بر نظریه‌های پی‌یر بوردیو و دیوید تراسبی) فصلنامه راهبرد، 23(72)، 97 ـ 77.

موسایی، میثم و شیانی، ملیحه (1386) «تخمین تابع تقاضای خانوار برای رفتن به سینما در 24 استان ایران»، فصلنامه رفاه اجتماعی، 25. 301 ـ 318.

Abankina, T. , (2016) “Models for Arts and Culture Financial Support”. Journal of US ـ China Public Administration, 13(3), 173 ـ 180.

Alfaro, L. , Areendam, C. , Kalemli ـ Ozcan, S. , Sayek, S. , (2004) “FDI and economic growth: the role of local financial markets”. Journal of International Economics, 64(1), 89 ـ 112.

Azman ـ Saini. W, Law. S. , & Halim Ahmad. A, (2010) “FDI and economic growth: New evidence on role of financial markets”. Economics Letters, 107, 211 ـ 213.

Bertocco, G. , (2008) “Finance and development: is Schumpeter’s analysis still relevant”. Journal of Banking and Finance, 32, 1161 ـ 1175.

Bonet, L. , & Négrier, E (2008) La fin des cultures nationales? Les politiques culturelles à l'épreuve de la diversité. Lectures, Publications reçues.

Bruck, N. , (1998) “The role of development banks in the twenty ـ first century”. Journal of Emerging Markets, 3, 39 ـ 67.

Cameron, R. E. , (1953) “The credit mobilier and the economic development of Europe”. Journal of Political Economy, 61(6), 461 ـ 488.

Caves, R. E. , (2000) Creative industries: Contracts between art and commerce. Harvard University Press.

Gerschenkron, A (1962) Economic backwardness in historical perspective, a book of essays. Harvard University Press: Cambridge, MA.

Giehler, T. , Seibel, H. D. , & Karduck, S. , (2005) “Reforming agricultural development banks”. Working Paper, No. 2005 ـ 7.

Lee, C. C. , & Chang, C. P. , (2009) “FDI, financial development, and economic growth: international evidence”. Journal of Applied Economics, 12(2), 249 ـ 271. ‏

Monge ـ Naranjo, A. and Hall, L. , (2003) “Access to credit and the effect of credit constraints on Costa Rican manufacturing firms”. IDB Working Paper, No. 179.

Musgrave, R. A. , (1996) “Public finance and finanz wissenschaft traditions compared”. Finanz Archiv, 53(2), 145 ـ 193.

Narayan, P. K. , (2005) “The saving and investment nexus for China: evidence from cointegration tests”. Applied Economics, 17, 1979 ـ 1990.

Peacock, A. T. , (1969) “Welfare economics and public subsidies to the arts”. Manchester School Econ and Soc. Stud, 37, 35 ـ 323.

Pesaran, M. H. , & Shin, Y. , (1998) “An autoregressive distributed ـ lag modelling approach to cointegration analysis”. Econometric Society Monographs, 31, 371 ـ 413.

Pesaran, M. H. , Shin, Y. , & Smith, R. J. , (1996) “Testing for the existence of a long ـ run relationship”. Working paper, No. 9622. Faculty of Economics, University of Cambridge.

Pesaran, M. H. , Shin, Y. , & Smith, R. J. , (2001) “Bounds testing approaches to the analysis of level relationships”. Journal of Applied Econometrics, 16(3), 289 ـ 326. ‏

Polo, J. F. , (2003) “La politique cinématographique de Jack Lang. De la réhabilitation des industries culturelles à la proclamation de l’exception culturelle”. Politix, 16(61), 123 ـ 149.

Rubbins, L. , (1963) “Politics and economics: Papers in political economy. ” London: Macmillan, Ch. 3.

Schneider, F. , & Pommerehne, W. W. , (1983) “Analyzing the market of works of contemporary fine arts: An exploratory study”. Journal of Cultural Economics, 7(2), 41 ـ 67.

Seaman, B. A. , (1981) “Economic theory and the positive economics of arts financing”. The American Economic Review, 71(2), 335 ـ 340.

Shultz, T. , (1968) Human capital. In D. L. Sills (Ed. ), International encyclopedia of the social science. NewYork : Macmillan.

Shuster, J. , & Davidson, M. , (1985) “The interrelationships between public and private funding of the arts in the united states”. J. arts man. and low, 14(4), 77 ـ 105.

Throsby, C. D. , & Withers, G. A. , (1983) “Measuring the روش سرمایه‌گذاری مستقیم demand for the arts as a public good: theory and empirical results”. Economics of cultural decisions, 177 ـ 191.

Throsby, D. , (1994) “The production and consumption of the arts: A view of cultural economics”. Journal of economic literature, 32(1), 1 ـ 29.

Towse, R. , (2006) “Copyright and artists: a view from cultural economics”. Journal of Economic Surveys, 20(4), 567 ـ 585. ‏

United Nations Development Programme, (2008) Creative economy report 2008: The challenge of Assessing the Creative Economy: towards informed Policy ـ making. United Nation.

Withers, G. , (1979) “Private demand for public subsidies: An econometric study of cultural support in Australia”. Journal of Cultural Economics, 3(1), 53 ـ 61.

Wurgler, J., (2000) “Financial markets and the allocation of capital”. Journal of Financial Economics, 58, 187 ـ 214.

سرمایه گذاری در بورس ایران به روش مستقیم و غیر مستقیم

انواع سرمایه گذاری در بورس

روش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های سرمایه گذاری در بورس ایران معمولا به دو دسته مستقیم و غیر مستقیم تقسیم می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود. بورس به عنوان یکی از فعال‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ترین و پرهیجان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ترین بازارهای مالی است که در چند سال اخیر طرفداران بسیاری پیدا کرده و عده بسیاری در آن فعالیت دارند. افراد در این بازار معمولا معاملات خود را به صورت کاغذی و آنلاین انجام می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهند. بورس شامل بورس کالا، بورس ارزی و بورس اوراق بهادار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود که خرید و فروش آن تحت نظارت سازمان بورس ایران به صورت قانونی انجام می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرد. در ادامه شما را با روش های سرمایه گذاری در بورس ایران و انواع آن آشنا خواهیم نمود.

روش های سرمایه گذاری در بورس ایران

سرمایه گذاری در بورس به دو روش مستقیم و غیر مستقیم تقسیم می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.

سرمایه گذاری به روش غیر مستقیم در بورس

سرمایه گذاری به روش غیر مستقیم برای افرادی توصیه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود که اطلاعات چندانی در مورد بورس ندارند و نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانند از ابزارها و روش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های تحلیلی برای معاملات خود استفاده کنند و یا زمان لازم برای انجام این کار را ندارند. در نتیجه این افراد واحد صندوق سرمایه گذاری مانند صندوق سهامی مختلط، صندوق سهامی و صندوق درآمد ثابت را خریداری نموده و در نتیجه سرمایه گذاری به صورت غیر مستقیم انجام می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.

روش های مختلف سرمایه گذاری در بورس

سرمایه گذاری به روش مستقیم در بورس

در سرمایه گذاری مستقیم افراد از دانش اولیه برخوردار بوده و به دلیل داشتن دانش و اطلاعات کافی در زمینه بورس و همچنین توانایی استفاده از ابزارهای اولیه بورس سرمایه گذاری در بورس را به روش مستقیم انجام می‌دهند. افرادی که روش مستقیم را انتخاب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنند معمولا ریسک‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پذیری بالاتری دارند. در روش مستقیم شخص تسلط بیشتری بر کار خود داشته و در واقع حق انتخاب بیشتری دارد که کدام سهام را معامله کند. اگر در سرمایه گذاری بورس جرء افراد تازه کار و مبتدی هستید فراموش نکنید روش مستقیم خیلی روش مناسبی برای شما نیست. در واقع بهتر است بخشی کوچک از سرمایه خود را در روش مستقیم سرمایه گذاری کنید تا از طریق آن بتوانید تجربه و مهارت کافی به دست آورید و بخش بزرگ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تر سرمایه خود را از روش غیر مستقیم وارد معاملات بورس کنید. در نهایت پس از آشنایی با چم و خم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های بازار بورس می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانید از روش مستقیم سرمایه خود را وارد بازار بورس نمایید.

روش های انجام معاملات در بورس ایران

در حال حاضر سرمایه گذاری در بورس معمولا از طریق حضوری، معاملات آنلاین، معاملات تلفنی و معاملات اینترنتی انجام می گیرد.

روش حضوری

در گذشته که امکان اینترنت و گوشی در کشور ما کم بود افراد برای سرمایه گذاری در بورس لازم بود به کارگزاری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مراجعه کرده و اقدام به پر کردن فرم برای سفارش خرید و فروش سهام بورس کنند. با گسترش فضای اینترنت و امکانات سهامدارن از این امکانات بهره گرفته و اقدام به سرمایه گذاری با استفاده از آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها نمودند. با افزایش سرمایه گذاران و افزایش امکانات انجام معاملات حضوری کم رنگ شده و خرید و فروش بیشتر از طریق روش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های تلفنی و اینترنتی انجام می‌شود. با این وجود معاملات حضوری هنوز هم رایج هستند و برخی از سرمایه روش سرمایه‌گذاری مستقیم گذاران ترجیح می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهند از این روش استفاده کنند. این کار از ساعت ۸:۳۰ الی ۱۲:۳۰ در کارگزاری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها امکان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پذیر است.

نحوه انجام معاملات بورسی

روش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های آنلاین و اینترنتی

در معاملات آنلاین و اینترنتی لازم نیست افراد در کارگزاری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها حضور یابند. بلکه از طریق رمزعبور و نام کاربری که دارند می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانند وارد سامانه معاملاتی شده و مستقیما اقدام به خرید و فروش کنند. همچنین در صورت داشتن کد روش سرمایه‌گذاری مستقیم بورسی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانند این کار به صورت آنلاین انجام دهند. این روش از ۱۰ سال پیش تا کنون رایج است. ممکن است شما فکر کنید معاملات آنلاین و اینترنتی یکسان هستند اما این روش با هم تفاوت هایی دارند. پسورد و یوزر در این دو روش متفاوت هستند. در روش اینترنتی درخواست شما به صورت اینترنتی به کارگزاری فرستاده شده و پس از موافقت کارگزاری می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانید معامله را انجام دهید. این در حالی است که در روش آنلاین فقط خود شما سفارشات را انجام می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهید و کارگزاری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها در این روش هیچ نقشی ندارند. برای انجام معاملات آنلاین لازم است اپلیکیشن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی در گوشی خود نصب کرده و از طریق آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها این کار را انجام دهید.

معاملات تلفنی

یکی دیگر از روش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های سرمایه گذاری در بورس روش معاملات تلفنی است. این روش معمولا توسط افراد سرشناس و حرفه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای در بورس انجام می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود. سرمایه گذار در این روش با تماس تلفنی سفارشات خود را به کارگزاری ارائه می‌دهد و کارگزار دستور او را وارد معاملات می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند.

سخن آخر

روش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های سرمایه گذاری در بورس ایران بسیار متنوع هستند و شما می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانید از هر یک برای انجام معاملات خود استفاده کنید. سرمایه گذاری در بورس به دو روش مستقیم و غیر مستقیم تقسیم می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود که معاملات می‌توانند حضوری، روش آنلاین، روش اینترنتی و تلفنی صورت بگیرند که در این میان رایج‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ترین روش، روش آنلاین است. پس از دریافت کد بورسی افراد می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانند از روش مورد نظر خود معاملات را انجام دهند. اگر برای فعالیت در بازارهای مالی مانند سرمایه گذاری در فارکس و بورس نیاز به مشاوره دارد متخصصین مجموعه دلفین وست می‌توانند در این مسیر شما را یاری کنند.

برای یادگیری “مقدمات بورس” مسیر زیر را به شما پیشنهاد می‌کنیم:

بررسی سرمایه گذاری مستقیم خارجی در ایران و منطقه

روزنامه جهان اقتصاد

لذا به‌دلیل نقش حیاتی و عمده سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در توسعه و رشد اقتصادی، هر یک از کشورها تدابیری متناسب با شرایط کشور خود برای جذب بهتر و بیشتر آن از طریق ارائه تسهیلات و حمایت‌های ویژه از سرمایه‌گذاران خارجی، اتخاذ می‌کنند. جذب سرمایه خارجی، موتور محرکه رشد و توسعه اقتصادی در نظریات و الگوهای رشد اقتصادی کشورهای پیشرفته جهان محسوب می‌شود. لذا امروزه جذب سرمایه خارجی از جمله مهم‌ترین دغدغه‌های دولتمردان و تصمیم‌گیرندگان اقتصادی در هر کشور میباشد. امارات در سال 2020 با جذب 19.8 میلیارد دلار موفق‌ترین کشور خلیج فارس در جذب سرمایه خارجی می‌باشد و عربستان و عمان در جایگاه بعدی. سرمایه گذاری مستقیم خارجی شامل جریان سرمایه از یک کشور به کشور دیگر است که به سرمایه گذاران خارجی سهام مالکیت گسترده ای در شرکت ها و دارایی های داخلی می دهد. سرمایه گذاری خارجی به این معناست که خارجی ها به عنوان بخشی از سرمایه گذاری یا سهامی که به اندازه کافی بزرگ است، نقش فعالی روش سرمایه‌گذاری مستقیم در مدیریت دارند که سرمایه گذار خارجی را قادر می سازد تا بر استراتژی تجاری تأثیر بگذارد. یک روند مدرن به سمت جهانی شدن گرایش دارد، جایی که شرکت های چند ملیتی در کشورهای مختلف سرمایه گذاری می کنند.

برای درک بهتر سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی چند مثال عینی را باید یادآور شد. یک خودروساز ژاپنی یک کارخانه مونتاژ خودرو در مکزیک می سازد. یک شرکت نرم افزاری ایتالیایی یک دفتر فروش در کنیا افتتاح میکند تا با خدمات خود به بازار کنیا دست پیدا کند. یک شرکت بزرگ معدنی استرالیایی یک شرکت کوچکتر در آنگولا تاسیس میکند تا محصولات خود را تنوع دهد و. در حقیقت سرمایه گذاری مستقیم خارجی به عنوان یک رویداد برد-برد در نظر گرفته می شود که سرمایه و مشاغل جدید را برای کشورهای در حال توسعه به ارمغان می آورد و در عین حال فرصت هایی را برای شرکت ها و سرمایه گذاران ایجاد می کند. شرکت های بزرگ چند ملیتی با افتتاح شعب و گسترش سرمایه گذاری های خود در سایر کشورها به دنبال فرصت های جدیدی برای رشد اقتصادی خواهند بود. سرمایه‌گذاری‌های مستقیم خارجی شامل سرمایه‌گذاری‌های فیزیکی بلندمدت انجام شده توسط یک شرکت در یک کشور خارجی، مانند افتتاح کارخانه یا خرید ساختمان یا شرکت ها، مؤسسات مالی و سرمایه گذاران خصوصی است که سهام شرکت های خارجی را که در بورس خارجی معامله یا خریداری هم میکنند می باشد. وام های تجاری نوع دیگری از سرمایه گذاری خارجی است و شامل وام های بانکی است که توسط بانک های داخلی به مشاغل در کشورهای خارجی یا دولت های آن کشورها صادر میشود.

***سرمایه گذاری خارجی چگونه کار می کند؟

سرمایه گذاری خارجی تا حد زیادی به عنوان یک کاتالیزور برای رشد اقتصادی در آینده دیده می شود. سرمایه‌گذاری‌های خارجی می‌توانند توسط افراد انجام شوند، اما اغلب تلاش‌هایی هستند که توسط شرکت‌ها و شرکت‌هایی با دارایی‌های قابل توجه دنبال می‌شوند که به دنبال گسترش دامنه خود هستند. با افزایش جهانی شدن، شرکت های بیشتری در کشورهای سراسر جهان شعبه دارند. برای برخی از شرکت های چندملیتی، افتتاح کارخانه های تولید و تولید جدید در یک کشور متفاوت به دلیل فرصت های تولید ارزان تر و هزینه های نیروی کار، جذاب است. علاوه بر این، این شرکت های بزرگ اغلب به دنبال تجارت با کشورهایی هستند که کمترین میزان مالیات را پرداخت می کنند. آنها ممکن است این کار را با جابجایی دفتر مرکزی یا بخش‌هایی از تجارت خود به کشوری انجام دهند که بهشت ​​مالیاتی است یا قوانین مالیاتی مطلوبی با هدف جذب سرمایه‌گذاران خارجی دارد. برخی از محبوب‌ترین کشورهای بهشت ​​مالیاتی که سرمایه‌گذاران خارجی را جذب می‌کنند عبارتند از: باهاما، برمودا، موناکو، لوکزامبورگ، موریس و جزایر کیمن.پ

سرمایه گذاری مستقیم خارجی در مقابل غیر مستقیم

سرمایه گذاری‌های خارجی را می توان به یکی از دو روش مستقیم و غیر مستقیم طبقه بندی کرد. سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی (FDI) سرمایه‌گذاری‌های فیزیکی و خریدهایی است که توسط یک شرکت در یک کشور خارجی، معمولاً با افتتاح کارخانه‌ها و خرید ساختمان‌ها، ماشین‌آلات، کارخانه‌ها و سایر تجهیزات در کشور خارجی انجام می‌شود. این نوع سرمایه‌گذاری‌ها عموما بیشتر کاربرد دارند، زیرا در حقیقت نوعی سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت محسوب می‌شوند و به تقویت اقتصاد کشور خارجی کمک می‌کنند. سرمایه‌گذاری‌ غیرمستقیم خارجی شامل شرکت‌ها، مؤسسات مالی و سرمایه‌گذاران خصوصی است که سهام یا موقعیت‌هایی را در شرکت‌های خارجی که در بورس خارجی معامله می‌کنند، خریداری می‌کنند. به طور کلی، این شکل از سرمایه گذاری خارجی چندان مطلوب نیست و کاربرد زیادی در عرصه بین المللی ندارد، زیرا شرکت های داخلی می توانند به راحتی سرمایه گذاری خود را خیلی سریع و گاهی در عرض چند روز پس از خرید بفروشند. این نوع سرمایه گذاری گاهی اوقات به عنوان سرمایه گذاری پورتفولیوی خارجی (FPI) نیز شناخته می شود. سرمایه گذاری غیرمستقیم نه تنها شامل ابزارهای سهام مانند سهام، بلکه شامل ابزارهای بدهی مانند اوراق قرضه نیز می شود.

*** اهمیت سرمایه گذاری مستقیم خارجی برای کشورهای در حال توسعه

صندوق بین المللی پول معتقد است انعطاف پذیری سرمایه گذاری مستقیم خارجی در طول بحران های مالی ممکن است باعث شود بسیاری از کشورهای در حال توسعه آن را به عنوان جریان سرمایه خصوصی انتخابی در نظر بگیرند. اگرچه شواهد قابل توجهی وجود دارد که نشان می دهد چنین سرمایه گذاری به نفع کشورهای میزبان است، آنها باید تأثیر بالقوه آن را روش سرمایه‌گذاری مستقیم با دقت و واقع بینانه ارزیابی کنند. سرمایه گذاری مستقیم خارجی (FDI) ثابت کرده است که در طول بحران های مالی انعطاف پذیر است. به عنوان مثال، در کشورهای آسیای شرقی، چنین سرمایه گذاری در طول بحران های مالی جهانی 1997-1998 به طور قابل ملاحظه ای پایدار بود. در مقابل، سایر اشکال جریان سرمایه خصوصی - جریانهای دارایی و بدهی پرتفوی، و به ویژه جریانهای کوتاه مدت - در معرض تغییرات زیادی در همان دوره قرار گرفتند (به دادوش، داسگوپتا، و راتا، 2000؛ و لیپسی، 2001 مراجعه کنید). انعطاف پذیری سرمایه گذاری مستقیم خارجی در طول بحران های مالی در طول بحران مکزیک 1994-95 و بحران بدهی آمریکای لاتین در دهه 1980 نیز مشهود بود.

این انعطاف‌پذیری می‌تواند بسیاری از کشورهای در حال توسعه را وادار کند که سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی را بر سایر اشکال جریان سرمایه ترجیح دهند، و روندی را که برای سال‌های متمادی مشهود بوده است، بیشتر کند (نگاه کنید به نمودار 1). آیا ترجیح سرمایه گذاری مستقیم خارجی بر سایر اشکال ورودی سرمایه خصوصی موجه است؟ این مقاله با مرور کارهای نظری و تجربی اخیر در مورد تأثیر آن بر سرمایه گذاری و رشد کشورهای در روش سرمایه‌گذاری مستقیم حال توسعه، تا حدودی این موضوع را روشن می کند. سرمایه گذاری مستقیم خارجی امکان انتقال فناوری به ویژه در قالب انواع جدید نهاده های سرمایه را به کشورهای در حال توسعه می دهد که از طریق سرمایه گذاری‌های مالی یا تجارت در کالاها و خدمات قابل دستیابی نیست. FDI همچنین می تواند رقابت را در بازار نهاده داخلی ارتقا دهد. دریافت‌کنندگان سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی اغلب در جریان راه‌اندازی کسب‌وکارهای جدید، آموزش کارمندان را کسب می‌کنند که به توسعه سرمایه انسانی در کشور میزبان کمک می‌کند. سود حاصل از FDI به درآمدهای مالیاتی شرکت در کشور میزبان کمک می کند. این نوع سرمایه گذاری ها می تواند رشد اقتصادی جوامع محلی را تشویق کند. سود را می توان مجدداً در جامعه برای باز کردن مشاغل جدید سرمایه گذاری کرد که مزایای قابل توجهی را برای جامعه فراهم می کند و با هم می تواند فرصت های جدیدی را برای ایجاد کانال های جدید سرمایه گذاری مستقیم خارجی در شرکت های سایر بخش ها باز کند. این امر هوای تازه را برای مردم محلی آنقدر به نحو مطلوبی فراهم می کند، تا با داشتن یک شغل بهتر با حقوق زیاد، زندگی بهتری داشته باشند، جاییکه می توانند با شرط بندی آنلاین مقداری پول برای تفریح ​​خرج کنند.

وقتی سرمایه‌گذار سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی انجام می‌دهد، باید بحث نژاد و رنگ را کنار بگذارد. زیرا خطر هرج و مرج را که ممکن است به دلیل نژادپرستی رخ دهد کاهش می دهد. با انجام این کار، شرکت به یک تجارت عالی تبدیل می شود زیرا بیشتر بر فرآیند ایجاد و دریافت مشاوره از طرف های دیگر که سرمایه گذارانی هستند که می توانند مزایای خاصی را برای توسعه شرکت ارائه دهند متمرکز است. با سرمایه گذاری در کشورهای دیگر، سرمایه گذاران می توانند کسب و کار دومی خارج از شرکت محلی خود داشته باشند و از سرمایه گذاری سود ببرند. داشتن یک کسب و کار در یک کشور خارجی می تواند به سرمایه گذاران الهام بیشتری برای چگونگی داشتن یک شرکت پایدار و بزرگ بدهد. این درس بزرگی برای سرمایه گذاران خواهد بود تا کسب و کار خود را توسعه دهند.

بررسی اثر تعاملی آزادی اقتصادی و سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی روی رشد اقتصادی با استفاده از روش گشتاورهای تعمیم یافته

در این تحقیق، رابطه سرمایه­گذاری مستقیم خارجی، آزادی اقتصادی و رشد اقتصادی در 84 کشور منتخب در دوره 2012-2000 مورد بررسی قرار گرفته و بدین منظور، تأثیر سرمایه­گذاری مستقیم خارجی روی رشد اقتصادی از کانال آزادی اقتصادی و با روش گشتاورهای تعمیم یافته بررسی شده است. نتایج حاصل از برآورد نشان می­دهد که سرمایه­گذاری مستقیم خارجی به تنهایی اثر مثبتی بر رشد اقتصادی ندارد بلکه، اثر سرمایه­گذاری مستقیم خارجی بر رشد اقتصادی به سطح آزادی اقتصادی کشورهای میزبان بستگی دارد. آزادی اقتصادی، کانال اصلی ظرفیت جذب کشورهای میزبان برای بهره­مند شدن از اثرات سرریز بنگاه­های چندملیتی است. همچنین سرمایه­گذاری مستقیم خارجی روی رشد اقتصادی کشو­­رهای با آزادی اقتصادی بالا و بالاتر از متوسط، تأثیر مثبت و معناداری دارد. از بین اجزای آزادی اقتصادی نیز اجزاء مربوط به اندازه دولت، حمایت از حقوق مالکیت، آزادی تجارت بین­المللی و مقررات کار، اعتبار و کسب و کار، بیشترین تأثیر مثبت را بر رشد اقتصادی دارند.

کلیدواژه‌ها

  • سرمایه گذاری مستقیم خارجی
  • آزادی اقتصادی
  • رشد اقتصادی
  • ظرفیت جذب
  • روش گشتاورهای تعمیم یافته

عنوان مقاله [English]

The Investigation of the Role of Economic Freedom in the Influence of FDI on Economic Growth Using the Generalized Method of Moment (GMM) Panel Data Approach

نویسندگان [English]

  • Fariba Nakhaei 1
  • Abdollah Khoshnoodi 2
  • Majid Dashtban 2

In this Research, the relationship between foreign direct investment, economic freedom and economic growth is investigated in a panel of 84 selected countries during 2000-2012. For this purpose, the GMM approach has been applied. More precisely, this paper examines the impact of FDI on economic growth through the channel of economic freedom. Estimation results show that FDI by itself has no positive effect on economic growth. However, the effect of FDI on economic growth depends on the level of economic freedom in the host countries. The main channel of absorption capacity of host countries to benefit from spillover effects of multinational firms is economic freedom. Also FDI has positive and significant effects on economic growth in countries with high economic freedom and countries with higher middle economic freedom. Moreover among components of economic freedom, the components related to Size of Government, Security of Property Rights, Freedom to Trade Internationally, and Regulation of Labor, Credit and Business have the most positive effect on the effect of FDI on economic growth.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Foreign Direct Investment
  • Economic Freedom
  • Economic Growth
  • Absorption Capacity
  • The Generalized Method of Moment (GMM) Approach

مراجع

- رزمی، سید علی اکبر؛ رزمی، سید محمد جواد و شهرکی، سارا. (1388). تاثیر آزادی اقتصادی بر رشد اقتصادی با رویکرد مکتب نهادگرا: بررسی علی. دانش و توسعه، 16(28): 157-127.

- شاه آبادی، ابوالفضل و محمودی، عبداله. (1385). تعیین کننده های سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در ایران. نشریه جستارهای اقتصادی، 3 (5): 126-89.

- کازرونی، علیرضا و سجودی، سکینه. (1387). اثر سرمایه گذاری مستقیم خارجی و آزادی بازرگانی بر رشد اقتصادی ایران: روش آزمون باند. ماهنامه اطلاعات سیاسی-اقتصادی، 255 و 256: 285-270.

- Aghion, P., & Howitt, P. (1992). A model of growth through creative destruction. Econometrica, 60, 323-351.

- Aitken, B., Hanson, G. H., & Harrison, A. E. (1997). Spillovers, foreign investment, and export behavior. Journal of International economics, 43(1), 103-132.

- Alfaro, L., Chanda, A., Kalemli-Ozcan, S., & Sayek, S. (2004). FDI and economic growth: the role of local financial markets. Journal of international economics, 64(1), 89-112.

- Alfaro, L., Chanda, A., Kalemli-Ozcan, S., & Sayek, S. (2010). Does foreign direct investment promote growth? Exploring the role of financial markets on linkages. Journal of Development Economics, 91(2), 242-256.

- Alonso-Borrego, C., & Arellano, M. (1999). Symmetrically normalized instrumental-variable estimation using panel data. Journal of Business & Economic Statistics, 17(1), 36-49.

- Arellano, M., & Bond, S. (1991). Some tests of specification for panel data: Monte Carlo evidence and an application to employment equations. The review of economic studies, 58(2), 277-297.

- Arellano, M., & Bover, O. (1995). Another look at the instrumental variable estimation of error-components models. Journal of econometrics, 68(1), 29-51.

- Arslan, A., Tarba, S. Y., & Larimo, J. (2015). FDI entry strategies and the impacts of economic freedom distance: evidence from Nordic FDIs in transitional periphery of CIS and SEE. International Business Review, 24(6), 997-1008.

- Aslund, A. (2012). How capitalism was built: The transformation of Central and Eastern Europe, Russia, the Caucasus, and Central Asia. Cambridge University Press.

- Azman-Saini, W. N. W., Baharumshah, A. Z., & Law, S. H. (2010). Foreign direct investment, economic freedom and economic growth: International evidence. Economic Modelling, 27(5), 1079-1089.

- Barrell, R., & Holland, D. (2000). Foreign direct investment and enterprise restructuring in Central Europe. Economics of Transition, 8(2), 477-504.

- Barry, F., & Bradley, J. (1997). FDI and trade: the Irish host‐country experience. The Economic Journal, 107(445), 1798-1811.

- Bénassy‐Quéré, A., Coupet, M., & Mayer, T. (2007). Institutional determinants of foreign direct investment. The World Economy, 30(5), 764-782.

- Bengoa, M., & Sanchez-Robles, B. (2003). Foreign direct investment, economic freedom and growth: new evidence from Latin America. European journal of political economy, 19(3), 529-545.

- Bitzenis, A. (2009). The Balkans: روش سرمایه‌گذاری مستقیم Foreign direct investment and EU accession. Ashgate Publishing, Ltd.

- Bitzenis, A., & Marangos, J. (2007). Globalization and the integration-assisted transition in central and eastern European economies. Journal of Economic Issues, 41(2), 427-434.

- Blundell, R., & Bond, S. (1998). Initial conditions and moment restrictions in dynamic panel data models. Journal of econometrics, 87(1), 115-143.

- Carlsson, F., & Lundström, S. (2002). Economic freedom and growth: Decomposing the effects. Public choice, 112(3-4), 335-344.

- Choong, C. K., Baharumshah, A. Z., Yusop, Z., & Habibullah, M. S. (2010). Private capital flows, stock market and economic growth in developed and developing countries: A comparative analysis. Japan and the World Economy, 22(2), 107-117.

- De Haan, J., & Sturm, J. E. (2000). On the relationship between economic freedom and economic growth. European Journal of Political Economy, 16(2), 215-241.

- De Mello, L.R. (1999). Foreign direct investment in developing countries and growth: a selected survey. Journal of Development Studies, 34 (1), 1-34.

- Demirbag, M., Apaydin, M., & Tatoglu, E. (2011). Survival of Japanese subsidiaries in the Middle East and North Africa. Journal of World Business, 46(4), 411-425.

- Durham, J. B. (2004). Absorptive capacity and the effects of foreign direct investment and equity foreign portfolio investment on economic growth. European economic review, 48(2), 285-306.

- Erdal, F. (2002). Economic Freedom and Economic Growth: a time series evidence from the Italian Economy. International Center for Economic Research, Torino, Italy.

- Fischer, S. (1999). On the need for an international lender of last resort. The Journal of Economic Perspectives, 13(4), 85-104.

- Gaur, A. S., & Lu, J. W. (2007). Ownership strategies and survival of foreign subsidiaries: Impacts of institutional distance and experience. Journal of management, 33(1), 84-110.

- Gwartney, J.; Lawson, R.; Hall, J., Murphy, R.; McMahon, F.; de Soysa, I., & Chaitanya Vadlamannati, K. (2015). Economic Freedom of the World. 2015 Annual Report of Fraser Institute.

- Hanson, G. H., Mataloni Jr, R. J., & Slaughter, M. J. (2001). Expansion strategies of US multinational firms (No. w8433). National bureau of economic research.

- Herrera-Echeverri, H., Haar, J., & Estévez-Bretón, J. B. (2014). Foreign direct investment, institutional quality, economic freedom and entrepreneurship in emerging markets. Journal of Business Research, 67(9), 1921-1932.

- Hewko, روش سرمایه‌گذاری مستقیم J. (2002). Foreign direct investment in transitional economies: Does the rule of law matter. E. Eur. Const. Rev., 11, 71.

- Irandoust, J. E. M. (2001). On the causality between foreign direct investment and output: a comparative study. The International Trade Journal, 15(1), 1-26.

- Javorcik, B. S. (2004). The composition of foreign direct investment and protection of intellectual property rights: Evidence from transition economies. European economic review, 48(1), 39-62.

- Kekic, L. (2005). Foreign direct investment in the Balkans: recent trends and prospects. Southeast European and Black Sea Studies, 5(2), 171-190.

- Knack, S., & Keefer, P. (1995). Institutions and economic performance: cross‐country tests using alternative institutional measures. Economics & Politics, 7(3), 207-227.

- Kosack, S., & Tobin, J. (2006). Funding self-sustaining development: The role of aid, FDI and government in economic success. International Organization, 60(01), 205-243.

- Lardy, N. R. (1995). The role of foreign trade and investment in China's economic transformation. The China Quarterly, 144, 1065-1082.

- Li, X., & Liu, X. (2005). Foreign direct investment and economic growth: an increasingly endogenous relationship. World development, 33(3), 393-407.

- Mallampally, P., & Sauvant, K. (1999). Foreign direct investment in developing countries. Finance and Development, 36 (1).

- McMillan, S. M. (1999). Foreign Direct Investment in Three regions of the South at 20th Century. Springer.

- Meyer, K. E., & Pind, C. (1999). Research Note: The slow growth of foreign direct investment in the Soviet Union successor states. Economics of Transition, 7(1), 201-214.

- Meyer, K. E., Estrin, S., Bhaumik, S. K., & Peng, M. W. (2009). Institutions, resources, and entry strategies in emerging economies. Strategic management journal, 30(1), 61-80.

- Moran, T. H. (1998). Foreign direct investment and development: The new policy agenda for developing countries and economies in transition. Peterson Institute.

- North, D. C. (1990). Institutions, institutional change and economic performance. Cambridge university press.

- Nunnenkamp, P., & Spatz, J. (2004). Intellectual property rights and foreign direct investment: a disaggregated analysis. Review of World Economics, 140(3), 393-414.

- Peck, A. E. (1999). Foreign investment in Kazakhstan's minerals industries. Post-Soviet Geography and Economics, 40(7), 471-518.

- Peck, A. E. (2000). Privatization and foreign investment in the utilities industries of Kazakhstan. Post-Soviet Geography and Economics, 41(6), 418-447.

- Pomfret, R. (1997). Growth and transition: why has China's performance been so different?. Journal of Comparative Economics, 25(3), 422-440.

- Porta, R., Lopez-de-Silanes, F., Shleifer, A., & Vishny, R. (2000). Investor protection and corporate governance. Journal of financial economics, 58(1), 3-27.

- Porta, R., Lopez-de-Silanes, F., Shleifer, A., & Vishny, R. W. (1998). Law and Finance. Journal روش سرمایه‌گذاری مستقیم of Political Economy, 106, 1113-55.

- Porta, R., Lopez‐de‐Silanes, F., Shleifer, A., & Vishny, R. W. (1997). Legal determinants of external finance. The journal of finance, 52(3), 1131-1150.

- Quazi, R. (2007). Economic freedom and foreign direct investment in East Asia. Journal of the Asia Pacific Economy, 12(3), 329-344.

- Quazi, R., & Rashid, S. (2004). Economic freedom and foreign direct investment in developing countries. The International Journal of Business and Public Administration, 2(1), 92-99.

- Resmini, L. (2000). The determinants of foreign direct investment in the CEECs: new evidence from sectoral patterns. Economics of transition, 8(3), 665-689.

- Rosenstein-Rodan, P. N. (1943). Problems of industrialisation of eastern and south-eastern Europe. The economic journal, 53(210/211), 202-211.

- Starr, S. F. (2003). The investment climate in central Asia and the Caucasus. Kalicki and Lawson, eds., Russian-Eurasian Renaissance, 73-91.

- Welter, F., & Smallbone, D. (2011). Institutional perspectives on entrepreneurial behavior in challenging environments. Journal of Small Business Management, 49(1), 107-125.

- Windmeijer, F. (2005). A finite sample correction for the variance of linear efficient two-step GMM estimators. Journal of econometrics, 126(1), 25-51.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.